کاریز

تازه تر از تازه تری می رسد

karizy — Sun, 20 Jul 2008 06:05:18 GMT

من هرگز بازی های روزگار را نفهمیده ام اما گاهی وقتها تصور می کنم

با بدجنسی خاص خودش در حالیکه به ما دهن کجی می کند ، ما آدمکها

را خواسته و ناخواسته به میدان بازی می کشاند.

به قول حکییم بزرگوارمان خیام عزیز ، ما لعبتکانیم و فلک لعبت باز .

چوق الف ـ

آدمها همه چیز را از یاد می برند

جز یادشان را

که همیشه با آنهاست .

« حسین پناهی »

باربدم این چوق الف را خاص و ویژه برای تو نوشتم .

هر دم از ین باغ بری می رسد

karizy — Sat, 19 Jul 2008 09:39:18 GMT

یکی بود یکی نبود، توی یک جزیره ی دور ، خیلی دورتر از جایی که ما زندگی میکنیم.

مجمو عه ای از احساس با هم زندگی می کردند .

تا اینکه یکروز آب دریا شروع به بالا آمدن کرد و جزیره ی دور ما شروع به غرق شدن کرد.

تمام حسها برای خودشون قایقی دست و پا کرده بودند ، تنها حسی که این وسط

بی پناه موند عشق بود.

عشق همینطور که توی آن دریای متلاطم شنا میکرد خودش را به ثروت رسوند و

گفت : ثروت، من نجات بده ،دارم غرق میشم .

ثروت سری از روی تاسف تکون داد و گفت قایق من پر از سکه های طلا و نقره است

و دیگه جایی برای تو نیست .من باید سرمایه ام را نجات بدهم .

بعد هم بی تفاوت از کنار عشق رد شد و رفت.

عشق باز هم شنا کرد و اینبار خودش را به غرور رسوند و از او خواهش کرد که نجاتش

بده . غرور در حالیکه رویش را از ثروت بر میگردوند گفت: از من دور شو که حالم ازت

بهم می خوره ، فراموش کردی چند بار من را به خاطر تو شکستن .

عشق در حالیکه بغض کرده بود به سمت قایق غم رفت و گفت : غم ، دوست من !

من نجات بده .

اما غم در حالیکه اشکهایش را پاک میکرد گفت: دوست من! امروز خیلی غمگینم.

میخواهم تنها باشم .بعد هم راهش را کشید و رفت .

عشق با خستگی به سمت قایق شادی شنا کرد و گفت : شادی ، شادی !

اما شادی آنقدر بلند بلند میخندید و قهقهه می زد که صدای التماسهای عشق را نشنید.

عشق که دیگه توانش تموم شده بود آروم آروم شروع به زیر آب رفتن کرد.

در همین هنگام دستی ، عشق را گرفت و بالا کشید .

وقتی که عشق چشمهایش را باز کرد دید که دوست قدیمیش زمان کنار او نشسته

و داره موهایش را نوازش میکنه .

***

امروز پیمان دو ساعت رو به روی من نشست و حرف زد.گفت و گفت و گفت .

در آخر با همون لهجه شیرین اصفهونیش گفت : یک قصه ،قبل رفتنم ،برات بگم

و دیگه برم خانم نویسنده!

شاید پیمان میدونست که من این را جایی می نویسم ، شاید ، شاید!

توضیحی به ظاهر برای کوتاه و در باطن برای همگی شما عزیزان

karizy — Tue, 15 Jul 2008 05:44:18 GMT

دیگر

به صورت تو

نیازم نیست .

«احمدرضا احمدی»

کوتاه عزیز از من توضیح خواسته بودی پس به قول سعدیا

بیا تا در این شیوه چالش کنیم .

کوتاه عزیزم ، زمانی که من رابطه ای را آغاز میکنم ، من نیاز دارم ، تو هم نیاز داری

که اگر همین نیاز نبود مرا پس می زدی و من هم به سمت تو نمی آمدم.

نازنینا ، البته نه که من به تو یا تو به من نوعی نیاز داشته باشی بلکه بیشتر هر دوی ما

به آنچه که این وسط شکل می گیرد نیازمندیم. همان نخ نامریی که مجید از آن می گوید.

همان که مرا به تو و ترا به من وصل می کند.همان که خلاءای را پر میکند و سپس لذتی

بدنبال دارد.حالا جنس این نخ نامریی می تواند بسیار متنوع باشد.

کوتاه عزیزم ، در زیبایی گفته ی اوشو هیچ شکی نیست که سرحد تعالی یک انسان است.

انسانی که خودش از همه ی نیازها بی نیاز شده یا اشباع شده و می تواند بدهد و ببخشاید

بی هیچ چشمداشتی،یک سوپر انسان واقعی ! که خود من از این مرحله فرسنگها فاصله دارم.

نازنینا ، خسته ام از همه ی فرمولهای شفاهی که هنگام کاربرد کم می آورند.

نازنینا ، هم تو می دانی و هم من که صرف زیبا بودن نمی تواند کاربرد هم داشته باشد.

کوتاه ریزه میزه ی من ،نازنینا ،

گفته ی اوشو را خطابی می دانم به آنها که عشق در وجودشان به شکل عشق مادرانه نمود

پیدا می کند و از حد طبیعی فراتر رفته است.به آنهایی که نیاز به مورد نیاز بودن دارند .

به آنها که از طفیل بودن دیگری لذت می برند. به زبان عامیانه از اینکه دیگری آویزونشون باشه

حال میکنن. این نیاز در وجود آنها یک نقص است ، یک بیماری نفرت انگیز.

کوتاه ، نازنینا ،

همه ی حرف من اینست که نمیتوان نیاز را که به منزله ی بازوی محرکه ای است برای ایجاد رابطه

یا انجام کارهای دیگر ، حذف کرد و ندیده انگاشت.

من نیاز را بد نمی دانم و نیازمند بودن را هم به تبع .

دوست هم ندارم سرم را زیر برف کنم یا کلاهی تا خرخره روی سرم بکشم .

هم خودم را خر حساب کنم هم بقیه را !

نازنینا ، دراز گویی مرا ببخش .روی ماهت را می بوسم .

ارادتمند و دوستت ....

من نیازم ، نیاز ، نیاز

karizy — Sun, 06 Jul 2008 06:12:18 GMT

توی یک رابطه مهمترین محرکی که دو طرف را بهم وصل می کند چیه؟

نیاز ، نیاز، نیاز !

نیاز که می تواند شامل نیازهای جسمی ، روحی ، عاطفی و ....

میبینی میشه یک آکولاد بزرگ جلوی نیاز باز کرد و کلی زیر مجموعه برایش درست کرد.

سالها قبل یکبار فرجام به من گفت:« آدمها اگر نیاز نداشته باشند حتی به هم

سلام هم نمی کنند. شک نداشته باش !»

و من هنوز از پس این همه سال به اندازه سر سوزنی به این جمله ی فرجام شک که نکرده ام

بیشتر هم ایمان آورده ام.

اگر نیاز را مصداق محرکی برای رابطه ای بدانی، لذت واکنشی است که در مقابل محرک نیاز

دریافت میکنی. .آنقدرنزدیک که نمی تونی از هم تفکیکشون کنی درست مثل دم وبازدم نفس.

بی بخار

karizy — Tue, 01 Jul 2008 05:34:18 GMT

درست ،

مثل صفر در جمع

یک در ضرب

همانقدر بی اثر!

پی نوشت : اشرف مخلوقات باید بتواند در مواقع لزوم خودش را دلداری بدهد.

هوم ،بی بخار بودن هم برای خودش عالمی دارد .

خوب ،از بو و مزه ی این عالم که برایتان چیزی نگفتم !

اینم قلندر شما

karizy — Tue, 24 Jun 2008 10:20:18 GMT

اول ــ هی شیپورچی!

برایم شیپور بزن

در این روزهای

بی روزنه

همین شبهای کشــــــــــیده ی

نفس کُش

برای سربازی که در جنگ ، نمرده

اما

دیگر زنده هم نیست .

دیم ــ شعار هفته :

شهیدان زنده اند الله اکبر .

ولو اینکه به خون آغشته باشند .

سیم ــ توضیحات :

الف - آدم با خودش که رودرواسی ندارد، هروقت برسد. کلید می اندازد توی قفل خانه اش

و می آید داخل .به قول مادر بزرگ نـَه مرده و نـَه زنده رسیده ایم .

ب ـ خوب دیگه چه خبر !!!!!!!!

این یک تیکه تقصیر کلنل بی بی شد وگرنه من نمی خواستم بنویسم.

چهارم ــ معنا نوشت :

اشارت : اظهار نظر

نقاله

karizy — Mon, 26 May 2008 05:50:36 GMT

نقاله شده ای !

زاویه انحراف تعیین می کنی ؟

زاویه ی انحراف من ،

۳۶۰ درجه است

درست یک دایره ی کامل !

چند کلمه حرف خودمونی :

عزیزان و سروران گرامی ، من تا ۵ تیر ماه نیستم .

شاید برای زنگ تفریح شماها را بخونم و چیزی بنویسم برایتان .اما خودم چیزی نمی نویسم.

من سعی میکنم تا اون موقع زنده بمونم ، شماها هم سعی کنید زنده بمونید .

سعی همیشه خیلی مهم است !

غوغا به پا کن عزیز ،ناز و کرشمه بریز

karizy — Wed, 21 May 2008 08:38:18 GMT

الف ــ لذت ناب :

سرت را که بر نرمه ی دستم می گذاری گرمای نفسهایت نوازشم می دهد .

نفسهایی که از میان قفسه ی سینه ات نزدیک ترین جا به قلبت برمی خیزند

و بر ساق برهنه ی دستم آرام جاری می شوند. داغی لبهایت که نرم نرمک روی بازویم

می نشیند .داغی ای که از میان لبهایت نفوذ می کند،نفوذ می کند از میان تک تک سلولها ،

نفوذ می کند از سطح تا عمق .از جان بر جان !

ب ــ ناب تری :

مُهر لب هایت

گرم و آتشین است

داغ می گذاری ؟

جیم ــ آویختنی :

این پست ،بطور دقیق همین پست ،امیر عزیز قابل تامل است .

کی از گرگ بد گنده می ترسه؟

karizy — Sun, 18 May 2008 09:37:18 GMT

الف ـ جوابی

برایم نوشته بود ادبیات یعنی عشق ، زیبایی و مهر !

از اینها بنویس . از هدف دور شده ای .

برایش نوشتم . کدام هدف ؟ همان هدفی که خود گم شده !

ادبیات گاه یعنی کینه ، خشم ، قهر و غضب . و اگر اینها زشت اند پس متن هم

به همین زشتی و سیاهی است .

ب ـ آویختنی :

دوست معتمدم اینجا کارگاه گفت و گویی را به راه انداخته ، گاه حرف و گپ دوستانه

دریچه های جدیدی به رویمان باز می کند ، اینطور نیست ؟

دلبری و بی دلی اسرار ماست : حضرت مولانا نفس

karizy — Mon, 12 May 2008 11:25:18 GMT

الف ـ بودن ،نبودن ، چه بودنی !

بودن مفهوم خودش را در ادامه نشان میدهد و نبودن هم درست پشت همین

مفهوم پنهان می شود .اینطور تو غافل میشوی و فراموش میکنی که هر بودی

ممکن است روزی نباشد.

تصور بودن همیشگی میشود عادت ، عادت هم یعنی عادی شدن .

زمانی که برایم عادی میشود دیگر عظمت و زیبایی اش را درک نمی کنم و شور و شوقی

در من ایجاد نمی شود و لذتی در میان نیست .

ب ــ خرق عادت

حتی اگر یک هفته هر روز سیگار بکشم و بینم که دیگه از کشیدنش لذت نمی برم

رنج نکشیدن و سردردش را برای چند روز تحمل میکنم تا باز از پک زدن به سیگارم لذت ببرم .

جیم ــ آویختنی : تبارک اله احسن الخالق

ازدواج تن ها کافی نیست !

و اینم بمونه !