شعرها و بچهها
- شعرهايم شبيه بچههايم هستند
از بطن من زاده میشوند.
بدبختانه!
آينده روشنی برايشان نمیبينم
و هيچ چيز
برای پدر و مادر
غمگينتر از اين نيست.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت توسط
|
اینجا همه سخن از ادبیات است و زندگی .زندگی که سرچشمهی ادبیات است
و
همچو تاری تنیده از روابط انسانی.
آیا زندگی، روابط انسانی و ادبیات را سه مقولهی جدا از هم میدانی؟
نوشتههای پیشین
- بهمن ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- آرشيو
آرشیو موضوعی
- ترانه
- حسنوشت
- ویسلاوا شیمبورسکا
- گفتوگو
- تعلقات
- منظومهی گورستان
- یادداشتهایی بر خودکشی
- یادها
- دوئل
- لاس ادبی
- ماهها
- كاغد كه به كسی نويسند
- شکهای شبانه
- فوارههای كاغذی
- يافتهها و بافتهها
- پروين
- زنهای روانی و مردهايی كه دوستشان دارند.
- در جهان شعر
- قصههام
- دیالوگهای ويژه
- به ليلا مینويسم
- تاريخ معاصر
- گذشتههای گهربارمون
- پراكندگی
- كاين همه زخم نهان است و مجال آه نيست.
- از زبان ديگران
- هايكو
- پلاس 18
- فروغ و فروغ
- ززززززززززززز ِ مثل زن
- ماجراهای من و ایزابل
- فقدان
- چوق الف
- حسین پناهی
- آنا آخماتوآ
برچسبها
- در جهان شعر (1)
- تاريخ معاصر (1)
- پراكندگي (1)
- چوق الف (1)