تو این قفس بیمرز
گفتم: «عجیب نیست که شماها دلتنگاید چون از اینجا دورید. اما باور کن ما هم دل تنگایم به اندازهی شما.»
آهی کشید و گفت: «شما دلتنگ یک ذره آزادی هستید که توش نفس بکشید. دلتنگ یک ذره صداقت، یک ذره انسانیت، یک ذره دوستی، یک ذره مهربانی، یک ... »
+ نوشته شده در یکشنبه ۶ تیر ۱۳۸۹ ساعت توسط
اینجا همه سخن از ادبیات است و زندگی .