کار زیر و زبر شد
ليلا! اين خشونتی را كه در پس كلامش پنهان هست میبينم. سكوت میكنم و درك میكنم كه خشونت واكنش عصبانیهاست. خشم پناهگاهی است برای آنكه نمیخواهد موقعيت پيش آمده را بپذيرد و تلاش میكند كه همه چيز را به روال سابق برگرداند. به خشونت كلامی و رفتاری میپردازد تا انكار كند و هر دگرگونی را مانع شود.
باور و پذیرش هرتغييری سخت است.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۸۹ ساعت توسط
|
اینجا همه سخن از ادبیات است و زندگی .